Hoża 55
Ulica Hoża w warszawskim śródmieściu to jeden z nielicznych adresów w centrum, który zachował klimat eleganckiej, przedwojennej ulicy. Przy numerze 55 stanął nowoczesny kompleks apartamentowy bezpośrednio odwołujący się do historii miejsca: tu od początku XX wieku działała Fabryka Srebra i Brązów Braci Łopieńskich, jeden z najbardziej rozpoznawalnych zakładów rzemieślniczych dawnej Warszawy. Inwestycja przetwarza tę przeszłość na język współczesnej architektury – bez zatarcia śladów.
/ NIERUCHOMOŚĆ PREMIUM
Ulica Hoża i jej miejsce w Centrum Warszawy
Hoża rozpoczyna swój bieg od Placu Trzech Krzyży i przecina główne arterie Warszawy. To jeden z powodów, dla których lokalizacja przy ulicy Hożej funkcjonuje inaczej niż większość adresów w centrum miasta: mimo bliskiego sąsiedztwa z głównymi węzłami komunikacyjnymi, sama ulica pozostaje kameralna. W pobliżu mieszczą się kameralne kawiarnie, restauracje ze stałą klientelą, małe sklepiki i księgarnie – rodzaj handlu i gastronomii, który w warszawskim ŚAródmieściu należy dziś do rzadkości.
W odległości pieszej znajdują się kluczowe punkty centrum stolicy: Dworzec Centralny, metro Centrum, Plac Trzech Krzyży, Łazienki Królewskie. Śródmieście w tej części Warszawy łączy gęstość usług z relatywną ciszą podwórek. Budynek przy Hożej 55 korzysta z tej dwoistości – dostępność centrum bez jego gwaru wychodzi wprost z układu urbanistycznego tej konkretnej ulicy, nie z marketingowego opisu.
Zakład Braci Łopieńskich i czas Powstania Warszawskiego
Kompleks przy Hożej 55 stanął na miejscu dawnej fabryki brązów i srebra, którą Bracia Łopieńscy przenieśli pod ten adres w 1901 roku. Wcześniej mieściła się tu firma puszkarska Roberta Ziogura – zakład metalurgiczny wpisany w przemysłowy charakter tej części stolicy. Bracia Łopieńscy rozwinęli działalność do skali największego przedsiębiorstwa tego typu w Warszawie: okucia, armatury, wyroby ze srebra i brązu, a przede wszystkim odlewy pomnikowe. Z tego zakładu wyszły repliki monumentów Kilińskiego, Kopernika i Mickiewicza oraz odlewy Grobu Nieznanego Żołnierza. Bracia prowadzili fabrykę aż do 1950 roku, kiedy przedsiębiorstwo zostało upaństwowione – historia miejsca obejmuje więc czas Powstania Warszawskiego i bezpośredni kontekst wojennych zniszczeń stolicy.
Ta przeszłość nie zniknęła przy budowie inwestycji. Historyczna fasada budynku przy Hożej 55 została zachowana i wkomponowana w projekt, nadając całości charakter przedwojennej kamienicy. Fragmenty dawnej elewacji pozostają czytelne od strony ulicy jako materialne świadectwo historii tego miejsca.
Industrialny klimat wpisany w architekturę
Elementy fabrycznych maszyn, wkomponowane w bryłę budynku i przestrzenie wspólne, nawiązują do dawnej funkcji zakładu Braci Łopieńskich. Nie są dekoracją przyklejoną do ściany, lecz częścią przemyślanego programu architektonicznego. W recepcji zachowane fragmenty dawnych urządzeń pełnią rolę eksponatów: przypominają o wyrobach ze srebra braci Łopieńskich, odlewach z brązu i rzemiośle, które przez pół wieku definiowało ten adres w Warszawie.
Bryłę zaprojektowano tak, by postindustrialny klimat był czytelny zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz. Surowe materiały zestawiono z przeszkleniami, a zachowane wykonaną z cegły fragmenty historycznej tkanki wkomponowano w nowoczesny kompleks bez udawania, że są nowe. Efekt – rzadko osiągany w rewitalizacjach centrum Warszawy – polega na tym, że historia miejsca wzmacnia tożsamość budynku zamiast służyć jako kostiumowy dodatek.
Patio, lobby i standard przestrzeni wspólnych
Szczególną uwagę przy projektowaniu inwestycji Hoża 55 poświęcono wysokiej jakości części wspólnych. W tej klasie budynków standard lobby i przestrzeni dzielonych przez mieszkańców różnicuje jakość codziennego użytkowania bardziej niż metraż samego apartamentu.
Przeszklone lobby wpuszcza światło dzienne głęboko w parter budynku, co przy kompaktowej skali pięcio- i sześciopiętrowego zespołu daje efekt przestronności bez potrzeby sztucznego doświetlenia. Zielone patio – zaprojektowane jako miejsce wypoczynku w otoczeniu roślinności – stanowi w samym centrum miasta wartość rzadko spotykaną: prywatną, zieloną przestrzeń zewnętrzną chronioną przez bryłę budynku od hałasu ulicy. Duże okna w apartamentach wychodzących na dziedziniec otwierają widok na zielone patio zamiast na sąsiednie elewacje, co w centrum Warszawy należy do wyjątków.
Dwupoziomowy garaż podziemny, lokale na parterze z prywatnymi ogródkami i tarasy na dachu w przypadku największych apartamentów dopełniają standard inwestycji. Nowoczesny kompleks przy Hożej 55 mieści łącznie 62 mieszkania – zakres metrażu od 35 do 177 m² obejmuje zarówno kameralne kawalerki, jak i czteropokojowe apartamenty z tarasami na dachu o powierzchni ponad stu metrów kwadratowych. Najwyższy standard wykończenia przestrzeni wspólnych potwierdza wysoką jakość całej inwestycji – i odróżnia ją od budynków, gdzie nakłady skupiono wyłącznie na lokalach.
Hoża rozpoczyna swój bieg od Placu Trzech Krzyży i przecina główne arterie Warszawy. To jeden z powodów, dla których lokalizacja przy ulicy Hożej funkcjonuje inaczej niż większość adresów w centrum miasta: mimo bliskiego sąsiedztwa z głównymi węzłami komunikacyjnymi, sama ulica pozostaje kameralna. W pobliżu mieszczą się kameralne kawiarnie, restauracje ze stałą klientelą, małe sklepiki i księgarnie – rodzaj handlu i gastronomii, który w warszawskim ŚAródmieściu należy dziś do rzadkości.
W odległości pieszej znajdują się kluczowe punkty centrum stolicy: Dworzec Centralny, metro Centrum, Plac Trzech Krzyży, Łazienki Królewskie. Śródmieście w tej części Warszawy łączy gęstość usług z relatywną ciszą podwórek. Budynek przy Hożej 55 korzysta z tej dwoistości – dostępność centrum bez jego gwaru wychodzi wprost z układu urbanistycznego tej konkretnej ulicy, nie z marketingowego opisu.
Zakład Braci Łopieńskich i czas Powstania Warszawskiego
Kompleks przy Hożej 55 stanął na miejscu dawnej fabryki brązów i srebra, którą Bracia Łopieńscy przenieśli pod ten adres w 1901 roku. Wcześniej mieściła się tu firma puszkarska Roberta Ziogura – zakład metalurgiczny wpisany w przemysłowy charakter tej części stolicy. Bracia Łopieńscy rozwinęli działalność do skali największego przedsiębiorstwa tego typu w Warszawie: okucia, armatury, wyroby ze srebra i brązu, a przede wszystkim odlewy pomnikowe. Z tego zakładu wyszły repliki monumentów Kilińskiego, Kopernika i Mickiewicza oraz odlewy Grobu Nieznanego Żołnierza. Bracia prowadzili fabrykę aż do 1950 roku, kiedy przedsiębiorstwo zostało upaństwowione – historia miejsca obejmuje więc czas Powstania Warszawskiego i bezpośredni kontekst wojennych zniszczeń stolicy.
Ta przeszłość nie zniknęła przy budowie inwestycji. Historyczna fasada budynku przy Hożej 55 została zachowana i wkomponowana w projekt, nadając całości charakter przedwojennej kamienicy. Fragmenty dawnej elewacji pozostają czytelne od strony ulicy jako materialne świadectwo historii tego miejsca.
Industrialny klimat wpisany w architekturę
Elementy fabrycznych maszyn, wkomponowane w bryłę budynku i przestrzenie wspólne, nawiązują do dawnej funkcji zakładu Braci Łopieńskich. Nie są dekoracją przyklejoną do ściany, lecz częścią przemyślanego programu architektonicznego. W recepcji zachowane fragmenty dawnych urządzeń pełnią rolę eksponatów: przypominają o wyrobach ze srebra braci Łopieńskich, odlewach z brązu i rzemiośle, które przez pół wieku definiowało ten adres w Warszawie.
Bryłę zaprojektowano tak, by postindustrialny klimat był czytelny zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz. Surowe materiały zestawiono z przeszkleniami, a zachowane wykonaną z cegły fragmenty historycznej tkanki wkomponowano w nowoczesny kompleks bez udawania, że są nowe. Efekt – rzadko osiągany w rewitalizacjach centrum Warszawy – polega na tym, że historia miejsca wzmacnia tożsamość budynku zamiast służyć jako kostiumowy dodatek.
Patio, lobby i standard przestrzeni wspólnych
Szczególną uwagę przy projektowaniu inwestycji Hoża 55 poświęcono wysokiej jakości części wspólnych. W tej klasie budynków standard lobby i przestrzeni dzielonych przez mieszkańców różnicuje jakość codziennego użytkowania bardziej niż metraż samego apartamentu.
Przeszklone lobby wpuszcza światło dzienne głęboko w parter budynku, co przy kompaktowej skali pięcio- i sześciopiętrowego zespołu daje efekt przestronności bez potrzeby sztucznego doświetlenia. Zielone patio – zaprojektowane jako miejsce wypoczynku w otoczeniu roślinności – stanowi w samym centrum miasta wartość rzadko spotykaną: prywatną, zieloną przestrzeń zewnętrzną chronioną przez bryłę budynku od hałasu ulicy. Duże okna w apartamentach wychodzących na dziedziniec otwierają widok na zielone patio zamiast na sąsiednie elewacje, co w centrum Warszawy należy do wyjątków.
Dwupoziomowy garaż podziemny, lokale na parterze z prywatnymi ogródkami i tarasy na dachu w przypadku największych apartamentów dopełniają standard inwestycji. Nowoczesny kompleks przy Hożej 55 mieści łącznie 62 mieszkania – zakres metrażu od 35 do 177 m² obejmuje zarówno kameralne kawalerki, jak i czteropokojowe apartamenty z tarasami na dachu o powierzchni ponad stu metrów kwadratowych. Najwyższy standard wykończenia przestrzeni wspólnych potwierdza wysoką jakość całej inwestycji – i odróżnia ją od budynków, gdzie nakłady skupiono wyłącznie na lokalach.
- Miasto:
- Warszawa
- Liczba mieszkań:
- 63
- Dzielnica:
- Śródmieście
- Liczba pięter:
- 6
- Powierzchnia:
- 35 – 177 m²
- Rok budowy:
- 2013
- Typ inwestycji:
- Apartamentowce
/ FORMULARZ KONTAKTOWY
Wypełnij formularz i sprawdź, jak możemy Ci pomóc
Wypełnij formularz, żeby dowiedzieć się, jak możemy Ci pomóc podejmować lepsze decyzje dotyczące nieruchomości. Rozmowa z konsultantem pozwoli Ci ocenić, czy nasze usługi są optymalne dla Ciebie i spełniają Twoje oczekiwania.
